Filozofia budowania tradycyjnych japońskich domów Nihon no ie oparta jest przede wszystkim na równowadze między tym co na zewnątrz a domem – budynek oraz otaczający go ogród stanowią harmonijną całość.

Architektura japońskich domów utrzymana jest w klimacie minimalizmu. Wewnątrz wszystko jest mobilne i łatwe do przeniesienia, czy przesunięcia z jednego miejsca w drugie – zasada ta dotyczy nawet ścian. W kulturze Dalekiego Wschodu przestrzeń rozumiana jest zupełnie inaczej niż na Zachodzie, granica między tym co otwarte, zamknięte, wewnątrz czy i zewnątrz zupełnie znika.

Japończycy używają zarówno do budowy domów, jak i aranżacji wnętrz naturalnych materiałów, takich jak bambus, drewno, a także papier.

W aranżacji przestrzeni w japońskim stylu niezwykle ważną rolę odgrywa światło, które nigdy nie powinno oświetlać pomieszczenia bezpośrednio. Przenikające zza innych przedmiotów nabiera cieplejszego koloru.

W japońskich domach królują naturalne, ziemiste kolory, w tym wszystkie odcienie brązu i beżu. Czasami wnętrze ożywiane jest za pomocą żółtych lub czerwonych detali.

W kraju kwitnącej wiśni szczególną wagę przywiązuje się do roślin – orchidee oraz miniaturowe drzewa bonsai są obowiązkowym elementem wystroju. Meble są przede wszystkim podłogowe, rzadziej spotkamy zawieszane szafki czy półki.

Obowiązują też ścisłe reguły zachowania, każda przestrzeń zgodnie z filozofią zen ma swoje przeznaczenie, domy są harmonijnie urządzone i odzwierciedlają styl życia Japończyków.

GENKAN

Niezwykle istotnym elementem przestrzeni jest przedpokój, czyli genkan. W japońskiej kulturze dom stanowi przestrzeń uświęconą, dlatego przed wejściem do domu należy zdjąć buty. Przedpokój jako strefa nieuświęcona znajduje się na równym poziomie z ogrodem. Reszta domu natomiast zbudowana jest na 25-30 cm podwyższeniu. Przejście z niższego poziomu na wyższy oznacza dla Japończyków symboliczne wkroczenie do sfery sacrum.

WASHITSU

Tradycyjne japońskie pokoje zwane washitsu urządzone są w unikalny sposób. Na podłogach rozłożone są maty zwane tatami. Od pozostałych pomieszczeń washitsu oddzielone jest przesuwanymi drzwiami fusuma. Innym sposobem na oddzielenie od siebie przestrzeni jest zastosowanie shōji, czyli ekranu składającego się z licznych drewnianych ramek wypełnionych papierem washi. Zamiast zachodnich krzeseł w pokoju znajdują się różnokolorowe poduszki zabuton, które najczęściej rozłożone są wokół tradycyjnych niskich stolików.

Obecnie większość pokoi w japońskich domach urządzona jest w stylu zachodnim yōshitsu. Przyjęło się jednak, że jedno pomieszczenie powinno zachować tradycyjny charakter – jest to szczególna atrakcja dla przyjeżdżających do Japonii zagranicznych gości. Jeśli zostaną zaproszeni na noc, będą spali nie na łóżku lecz rozłożonych na tatami materacach, zwanych futon.

FURO

Furo oznacza tradycyjne japońską łazienkę. Niegdyś łazienki były drewniane, jednak współcześnie wykorzystywane są głównie ceramiczne płytki w stonowanych kolorach, z drewnianymi stołami i dekoracjami z bambusa. Niezmienny pozostaje jednak podział pomieszczenia na dwie części – przebieralnie oraz przestrzeń do kąpieli, w której znajduje się prysznic oraz wanna.