Ekologia mówi o relacji pomiędzy człowiekiem a przyrodą, naturalną przestrzenią, w której żyjemy na planecie – to w skali makro. W mniejszej skali to jakość relacji, tworzonej z zamieszkiwanymi przez nas miejscami. Nasze dzielnice, domy, mieszkania, mówią o nas samych, o tym jakie tworzymy świadomie lub nieświadomie życiowe krajobrazy. Niektórzy ludzie potrzebują ciągłego pobudzenia, ich przestrzenie są naładowane przedmiotami, kolorami, dźwiękami, artystycznym nieładem. Na drugim krańcu skali mamy minimalistów, którzy nie potrzebują za wiele z zewnątrz. Oni żyją mocno wewnętrznie, ich przestrzenie są oszczędną formą wyrazu i treści. Wnętrze w duchu eko jest pośrodku, tutaj najważniejszy jest balans.

Nie można powiedzieć, że przedmiot gra w nim pierwszoplanową rolę – głównym motywem przestrzeni jest harmonijna atmosfera połączenia człowieka z naturą i z nim samym, dlatego jest to wnętrze z mocno widocznym indywidualnym stylem domownika.

Styl eko bazuje na połączeniu człowieka z jego przestrzenią życiową w sposób osmotyczny – wnętrze wspiera człowieka, a człowiek nie zaburza środowiska naturalnego. Budując wnętrze w duchu eko, zaczynamy od siebie, obserwujemy jak wygląda nasze codzienne życie, jak spędzamy dzień, co jest ważne rano, co wieczorem, jakiego typu relacje mamy ze swoimi przestrzeniami, w których żyjemy.

Zbieramy wszystkie informacje z aktualnej rzeczywistości – budują nam ramy funkcji poszczególnych wnętrz. Musimy też pamiętać, że mieszkamy nie tylko w przestrzeni ale i czasie, dlatego dodajemy elementy związane z przyszłością – celami , pragnieniami i potrzebami z nimi związanymi. Gdy przebywamy w mieszkaniu głównie wieczorem, rano i w nocy okazuje się, że potrzebujemy ograniczonej liczby sprzętów: dużego i wygodnego łóżka, stolika do porannego śniadania i sporej przestrzeni na garderobę. W ten sposób określamy funkcje i odkrywamy, że duży rodzinny stół w jadalni jest kompletną pomyłką, a przestrzeń tą możemy wykorzystać na stworzenie małego domowego biura.

Eko wnętrze to sztuka wyboru prostych form i naturalnych materiałów. Gdy oglądamy elokogiczne domy i mieszkania odkrywamy, że nie ma tam zbędnych przedmiotów. Droga eliminacji niepotrzebnych sprzętów ma duże znaczenie, każdy nadmiar zabiera miejsce, czas, uwagę i energię człowieka. W przestrzeniach eko przedmioty nie rządzą człowiekiem, one z nim współgrają.

Poza ilością ważna jest jakość i tutaj styl ekologiczny ma ściśle określone reguły.

Materiały, z jakich buduje się przestrzenie eko są naturalne, wszytkie produkty, które są syntetyczne lub pochodzenia naturalnego, ale z dużą domieszką chemicznej technologii w tle są niedopuszczalne. Drewno, wiklina, cegła, kamień, papier, szkło, bawełna to materiały budujące wyposażenie mieszkania. Plastik, produkty syntetyczne, przetworzone drewnopochodne materiały nie nadają się do stworzenia wnętrza eko. To też oznacza, że gama kolorów i ich intensywności jest ograniczona. Barwienie materiałów sposobami mającymi na uwadze ochronę środowiska ma swoje granice i nie znajdziemy na pewno propozycji odblaskowych, błyszczących, lakierowanych, bo trzeba by do nich użyć barwników syntetycznych. Ekomieszkanie traktuje się jak solidnego przyjaciela, przy którym można odpoczywać, po co go więc na siłe zmieniać?

Jesteśmy populacją zmęczenia głównie przez brak dialogu ze swoim zegarem biologicznym, dlatego eko styl promuje otwieranie przestrzeni życiowej na światło. Naturalne oświetlenie i dobra wentylacja pomaga w zdobywaniu energii ze środowiska. Gdy budujemy wnętrze pamiętajmy o dostępie do okien, nie zasłaniajmy ich – to oczy mieszkania, wprowadzające ruch, zmienność, dające uczucie oddechu i przestrzeni. Spójność stylu eko nie ogranicza się do czterech ścianach – ważnym elementem budowania wnętrza jest ogólne spojrzenie na budynek, okolice w której się znajduje, co jest w niej szczególnego. Następnie odpowiedź na pytanie, w jaki sposób możemy wyeksponować to w szczególe mieszkania. Eko to harmonia otoczenia dlatego przekraczamy bariery obrysu mieszkania, okolica też staje się częścią naszego domu, żyjemy i wewnątrz i na zewnątrz.

Najciekawszym rezultatem życia w domach typu eko jest nagła obserwacja swoich nieintencjonalych działań. Zaczynasz segregowac śmieci, patrzeć na etykiety tego, co zjadasz, liczy się dla Ciebie zużycie wody, używasz biodegradalnych detergentów, a kupowany sprzęt elektryczny charakteryzuje się klasą energetyczną A. Nie są to już formy nakazów i zakazów, to własny czasem nieświadomy wybór z szacunku do relacji, jaką mamy z naturą i z samym sobą, gdy tylko odkryjemy, że jesteśmy jej nieodłączną częścią.